Wiersze na zaproszenia ślubne

🕊️ Krótkie sentencje i aforyzmy (Idealne na wstęp)

[1] „Miłość mi wszystko wyjaśniła. / Miłość wszystko rozwiązała. / Dlatego uwielbiam tę miłość, / Gdziekolwiek by przebywała.” — Jan Paweł II

[4] „Miłość zaczyna się wtedy, kiedy szczęście drugiej osoby jest ważniejsze niż Twoje.” — J.W. von Goethe

[5] „Jedną z najstarszych ludzkich potrzeb jest mieć kogoś, kto zastanawia się, gdzie jesteśmy, kiedy nie wracamy wieczorem do domu.” — Margaret Mead

[9] „Jeżeli miłość to tak jak wieczność – bez przed i bez potem.” — ks. Jan Twardowski

[10] „Czy to nie wspaniałe, że Ja i Ty żyjemy w tym samym czasie?” [11] „Jedno jest tylko w życiu szczęście: kochać i być kochanym…” — George Sand

[12] „Chwyć się mojej dłoni. Bądź blisko. / Za szczęściem już nie chcę gonić. / Mam Ciebie. Mam wszystko.” [18] „Nowi ludzie… dotąd dwoje, lecz jeszcze nie jedno, odtąd jedno, chociaż nadal dwoje.” — Karol Wojtyła

[24] „Żaden dzień się nie powtórzy, / nie ma dwóch podobnych nocy, / dwóch tych samych pocałunków, / dwóch jednakich spojrzeń w oczy…” — Wisława Szymborska

[26] „Udane małżeństwo wymaga wielokrotnego zakochiwania się, zawsze w tej samej osobie.” — Mignon McLaughlin

[27] „Oto jest miłość. Dwoje ludzi spotyka się przypadkiem, a okazuje się, że czekali na siebie całe życie.” — O Cangaceiro

[28] „Jeżeli cokolwiek warto na świecie czynić, to tylko jedno – miłować.” — Jan Paweł II

[32] „Kochać to nie znaczy patrzeć na siebie nawzajem, lecz patrzeć razem w tym samym kierunku.” — Antoine de Saint-Exupéry

[33] „Dwoje ludzi spotyka się przypadkiem, a okazuje się, że czekali na siebie całe życie.” — V. de Lima Barreto

[40] „Najlepszych i najpiękniejszych rzeczy na świecie nie można ani zobaczyć, ani dotknąć. Trzeba je poczuć sercem.” — Helen Keller

📜 Klasyczna poezja i wiersze o miłości

[2] „Wszystko dla Twej miłości / Wszystko do jej stóp / Wszystkie świata radości / Najcenniejszy łup / Wszystko by jej nie stracić / Aby mogła żyć / Wszystko za te słowa dwa / Te słowa: kocham Cię… / Ostatni grosz by ją nakarmić / Ostatek sił by ją ocalić / Najlepszy żart by ją rozbawić / Najlepszy wiersz by ją zachwycić / By była, by była szczęśliwa…” — Marek Grechuta

[8] „A kiedy będziesz żoną moją, / umiłowaną, poślubioną, / wówczas się ogród nam otworzy, / ogród świetlisty pełen zorzy… / A kiedy będziesz mężem moim, / rozdzwonią nam się wszystkie dzwony, / pachnąć nam będą winogrony / i róże śliczne i powoje, / całować będą włosy Twoje…”

[13] „Żyję miłością dla Ciebie, / uśmiechem, uściskiem, spojrzeniem, / snem o Twej jasnej postaci / i cichym, długim marzeniem.”

[14] „A kiedy przyjdzie już ten czas, / By pójść przez życie razem, / Pójdziemy zachwyceni wraz, / Miłość nam będzie drogowskazem. / A więc podajmy sobie dłoń / I złączmy serc swych bicie, / Wspólny nam los i wspólny dom, / Na całe nasze życie!”

[15] „Zakwitłaś w sercu moim tak niespodziewanie, / Ty źródło życia, pragnienie, kochanie. / Od dziś na zawsze będę Twój – kochany, / Przez Twoją miłość od nowa wybrany.”

[16] „…I w księżycowym blasku promieni, / Rwąc kwiaty marzeń na srebrnej mgle, / Uwierzmy, żeśmy sercem złączeni / W pierwszej miłości rozkosznym śnie.” — Adam Asnyk

[20] „Chciałbym Ci dać wiosenne zorze, / Szkatułkę szczęścia, wiatru śpiew. / Majowy księżyc, groźne morze, / Zimą słowików śpiew. / Chciałbym Ci dać świat Twoich marzeń, / Jak kwiatów polnych błękit snów… / Więc moje serce przyjmij w darze, / W miłości, której brak już słów.”

[22] „Gdy Cię nie widzę, nie wzdycham, nie płaczę, / Nie tracę zmysłów, kiedy Cię zobaczę, / Jednakże, gdy Cię długo nie oglądam, / Czegoś mi braknie, widzieć kogoś żądam. / I tęskniąc sobie zadaję pytanie: / Czy to jest przyjaźń? Czy to jest kochanie?” — Adam Mickiewicz

[23] „Na wspólną radość, / na chleb powszedni, / na poranne otarcie oczu / w blasku słonecznym, / na nieustające sobą zdziwienie, / na gniew, krzywdę i przebaczenie / wybieram Ciebie.” — Konstanty Ildefons Gałczyński

[25] „…Niech słowo »Kocham« jeszcze / raz z ust Twych usłyszę, / niech je w sercu wyryję / i w myśli zapiszę…” — Adam Mickiewicz

[30] „Powiedz mi, jak mnie kochasz? / Powiem. / Więc? / Kocham Cię w słońcu i przy blasku świec, / W wielkim wietrze, na szosie i na koncercie, / W bzach i w brzozach, i w malinach, i w klonach. / I gdy śpisz. / Dzisiaj. Wczoraj. I jutro. Dniem i nocą. / I wiosną, kiedy jaskółka przylata. / A latem jak mnie kochasz? / Jak treść lata. / A gdy zima posrebrzy ramy okien? / Zimą kocham Cię jak wesoły ogień. / Blisko przy twoim sercu. / Zawsze koło niego.” — Konstanty Ildefons Gałczyński

[34] „A Ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź, / wiatrem łagodnym włosy jak kwiaty rozwiej, / zacałuj, / Ty mnie ukołysz i uśpij, snem muzykalnym zasyp, / otumań, / we śnie na wyspach szczęśliwych / nie przebudź ze snu. / Pokaż mi wody ogromne i wody ciche, / rozmowy gwiazd na gałęziach / pozwól mi słyszeć zielonych, / dużo motyli mi pokaż, / serca motyli przybliż i przytul, / myśli spokojne ponad wodami pochyl miłością.” — Konstanty Ildefons Gałczyński

[35] „Nie obiecuję Ci wiele, / bo tyle to prawie nic, / Najwyżej wiosenną zieleń, / Najwyżej pogodne dni, / Najwyżej uśmiech na twarzy / I dłoń w potrzebie. / Nie obiecuję ci wiele, / bo tylko po prostu siebie.” — Bolesław Leśmian

🙏 Fragmenty biblijne

[3] „Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego. Miłość nigdy nie ustaje.” — I List św. Pawła do Koryntian (1 Kor 13, 1.4-5.8)

[31] „I choćbym miał dar prorokowania, i znał wszystkie tajemnice, i posiadł całą wiedzę, i choćbym miał pełnię wiary, tak żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym.” — I List św. Pawła do Koryntian (1 Kor 13, 2)

😄 Z przymrużeniem oka (Lekkie i radosne)

[7] „Trzy czwarte z miłości / Dwie piąte z rozsądku / Ciut z wyrachowania / Trochę dla porządku / Kapkę dla tradycji / Tyci dla reklamy / Oświadczamy wszystkim / że się pobieramy!”

[19] „Zakochani i świadomi, / że ich miłość to nie wiatr / mają zaszczyt zawiadomić, / że chcą razem iść przez świat. / Uśmiechnięci współ-objęci / spróbujemy szukać zgody / choć różnimy się od siebie / jak dwie krople czystej wody.”

[21] „…a może rzeczywiście / wszystko nam się przyśniło / stangret, kareta, wieczór, / mój frak i Twój tren / i nasze życie twarde / i słodkie jak sen. / Nie byłoby małżeństwa, / gdyby nie nasza miłość…”

[29] „Ten Pan i ta Pani są na siebie skazani.” — Jan Sztaudynger

💬 Dłuższe formy, obrączki i dialogi

[6] „Kochać to nie znaczy tylko wzdychać, marzyć, / Kochać to nie znaczy wiecznie o kimś śnić, / Kochać to znaczy komuś zawierzyć, / Kochać to znaczy dla kogoś żyć. / Niech to wyznanie miłości / będzie symbolem naszej wierności… / Niech szczęście i radość zawsze nam służy / w miłości i życiowej podróży.”

On: „I moje serce wzajemnością bije / oddało Ci się, Tobą tylko żyje. / Chętnie podzielę losu wszelką dolę / na wspólną radość i wspólną niedolę.” Ona: „Na wspólną radość, na chleb powszedni, / na poranne otarcie oczu w blasku słonecznym, / na nieustające sobą zdziwienie, na gniew, krzywdę i przebaczenie / wybieram Ciebie.”

[17] „Czy zechcesz ze mną przeżyć dni wyśnione? / Odpowiesz – tak, bo ufasz mi szczerze. / Lecz kiedy wszystko już będzie spełnione, / Bądź dla mnie takim, w jakiego dziś wierzę… / Czy zechcesz los swój złożyć w moich dłoniach? / Odpowiesz – tak, bo serce mi dałaś. / Lecz kiedy włos zbieleje na skroniach, / Bądź mi tym wszystkim, czym dzisiaj być chciałaś…”

[36] „W maleńkiej obrączce / Uczuć świat cały / Miłość, obowiązek / I wzniosłe ideały. / Maleńka obrączka / a znaczy tak wiele / Na całe życie / włożona w Kościele.”

[37] „W wirze życia Cię wyszukałem, / w Twe ręce oddaję życie swoje, / staraj się o mnie miłości moja, / wszak to będzie i życie Twoje. / I moje serce wzajemnością bije, / oddało Ci się, Tobą tylko żyje, / chętnie podzielę losu wszelką dolę / na wspólną radość i wspólną niedolę.”

[38] „Mój nieznany losie, / Jak to uczyniłeś, / Dwa odległe serca / W jedno połączyłeś. / Wśród tysiąca innych, / Ją jedną widziałem. / Los tak chyba zechciał, / Że ją pokochałem. / I dla mnie mój los / Zawsze był nieznany, / I serce pytało: / Gdzie ten ukochany? / Góry Cię przyniosły / Wśród lata zieleni, / Jesteśmy jak widać / Sobie przeznaczeni.”

[39] „Rękę Ci daję! / Miłość Ci daję cenniejszą niż pieniądz / Siebie Ci daję / Czy Ty dasz mi siebie? / I powędrujesz ze mną? / I czy trwać będziemy, ja przy tobie, / Ty przy mnie dopóki żyjemy?…” — Erich Segal